4. Kofta – Ptaki pytaki

Pod pomnikami nie należy ronić łez, lecz stawiać pytania.

kmdr dr Andrzej Drzewiecki, 28.09.2009 r.

***

Poznacie ich po dobrych chęciach…
Dużo tych stworów w naszym kraju,
co mają cienki głos pisklęcia
i nim pytania wciąż zadają.
Tą działalnością wywierciły
w niejednym całokształcie dziurę,
potem szalenie się dziwiły,
zbierając opieprz, czyli burę.

Ptaki -
Pytaki,
głupie pingwiny
z dziobem otwartym na oścież…
Takich rzucają
mądre dziewczyny,
jak Cezar rzucił kości.
Ptaki -
Pytaki
sensu szukają
dziobami w liter ziarnie;
im więcej znoszą
Kolumba jajek,
tym rozmnażają się marniej…

Poluje na nie się z przynętą:
trochę problemów podsypawszy,
czekamy, aż się zlecą zewsząd
i dziób wysunie co ciekawszy.
I wtedy – cap go! Cap za słówko
I załatwiamy w ustnym zwarciu!
Już nie zagrozi łamigłówką
ptaszek – pytaszek na wymarciu!

Ptaki -
Pytaki
nie śpią nocami
Przez wyobraźni erupcję.
Jak zaczną trzaskać
swymi dziobami,
Zepsują każdą dyskusję!
Tak by-
ły ładnie
zaplanowane
wydźwięk i oddźwięk, i skala…
A taki wstanie,
zada pytania
i brzydko gniazdo własne pokala!

Mają dziecinne wątpliwości,
wiele zastrzeżeń do jakości,
z każdej – tak zwanej – “szczerej troski“
na siłę wyciągają wnioski.
Poznacie ich po dobrych chęciach,
serio podejściu do tematu,
po tym, że mają głos pisklęcia
że uciekają z rezerwatów…

Ptaki -
Pytaki,
brzydkie kaczątka
którym łatwizna obrzydła…
Kiedyś się pewnie
dodziobią wątku,
wtedy urosną im skrzydła!
Potem
się wzbiją
ponad głowami
innych, pożółkłych z zazdrości
- tych, którzy pytań
nie zadawali
i skrzydła im nie urosły.